در ٨ مارس ، مطالبات جنبش مدنى زنان ايران را تبليغ كنيم :
١- برابر حقوقى با اولاد ذكور در سهم الارث والدين
٢- حذف قانون توهين اميز ديه زنان كه نصف مردان است . اين قانون ارتجاعى ، نابرابرى را ، حتى به مرده ى زنان تحميل مى كند .
٣- حضانت فرزندان بر اساس شايسته سالارى نه جنسيت .
٤- حق درخواست طلاق
٤- تقسيم مساوى دارايى خانواده ، پس از طلاق مابين زن و مرد .
٥- حذف قانون ارتجاعى اجازه ى شوهر براى خروج از كشور يا هر اقدام فردى ديگر بمثابه ى يك انسان بالغ
٦- حذف سنگسار و مجازات نابرابر بر اساس جنسيت
٧- حق ازادى انتخاب پوشش ( رفع حجاب اجبارى )
٨- ازادى مدنى و اجتماعى برابر حقوق با مردان ، در عرصه هاى اجتماعى مثل ميادين ورزشى و هنرى و جشنهاى ملى و خيابانى
٩- حذف قانون ارتجاعى ممنوعيت صداى زن ( تك خوانى )
١٠- برابرى فرصت هاى شغلى و حذف امتياز جنسى در كسب مشاغل مهم مديريتى ، دولتى و غيره تا حد حق كانديدا تورى رئيس جمهورى .
تحقق ده خواسته ى فوق ، كمى دور و دشوار مى نمايد . ولى يادمان نرود كه پيمودن سخت ترين راهها با برداشتن اولين گامها اغاز مى شود . اول بايد بدانيم چه مى خواهيم ، سپس انرا بدست اوريم .
