#ایران#قم پرستاری که
بخاطرنصب روبان سیاه ازبیمارستان اخراج میشود.
در یکی از بیمارستان های دولتی و قدیمی مرکز شهر قم سال هاست که سیستم مدیریت
پرستاری ، فعالان صنفی جوان را تحمل نمی کند و به بهانه های مدیریتی مختلف یا برای
شان پرونده سازی هیات تخلفات می کند یا نمره و پرداختی کارانه و مبتنی جعلی قبلی را
کم می دهد و یا در تبدیل وضعیت استخدامی آن ها اشکال بوجود می آورد یا نمره های ارزشیابی
سالانه شان را پایین می دهد یا به بخش های پر کار و کم درآمد می فرستد و...
در نهایت با بهانه هایی مدیریتی مختلف اعلام عدم نیاز یا معرفی برای انتقال به
بیمارستان های دیگر ، پرستاران فعال صنفی را از بیمارستان مذکور اخراج می کند.
از دیروز که حرکت خودجوش نصب ربان سیاه بعنوان نماد همدلی در سوگواری فوت همکار
پرستار بر اثر ابتلا به آنفلونزا با خانواده مرحوم و جامعه پرستاری ایران شروع شد در
بیمارستان مذکور هم یکی از پرستاران پیشقدم شد.
ولی متاسفانه امروز خبر معرفی ایشان بعنوان پرستار انتقالی به بیمارستان دیگر
، سر زبان ها افتاد.
واقعا این گونه برخوردها از سوی کسانی که خود را پرستار معرفی می کنند و انتظار
احترام و شان مدیریتی و پیشکسوتی از بقیه همکاران بخصوص نسل جوان و پر دغدغه را دارند
چه معنایی دارد؟
آیا آن ها به مدیریت های النصر بر رعب یعنی پیروزی در ترس انداختن است اعتقاد
دارند ؟
آیا آن ها دور اندیشی نمی کنند که در نهایت دوره مسئولیت شان تمام می شود و به
جامعه پرستاری بر می گردند یا بازنشسته می شوند و در کوچه و پس کوچه های شهر خودشان
و خانواده شان دوباره با این پرستاران تنبیه شده برخورد می کنند چه جوابی دارند که
بدهند ؟
آیا آن ها حساب خدای ناکرده کینه و نفرتی را که در نسل جوان پرستاری پر دغدغه
ایجاد می کنند را نمی کنند ؟
آیا آن ها از روز قیامت حساب می برند ؟
ای کاش آن ها به مصرع ( می بخور ، منبر بسوزان ، مردم آزاری نکن.) بیشتر عمل می
کردند ؟
تمنای آگاهی ، اتحاد و عدالت سالم.
